سرویس فرهنگ و هنر - شین بلک با بازی کثیف یک اکشن تماشایی و محترم ساخته است. اما آیا فرمول کمدی همیشگی او این بار هم موفق بوده است؟ با نقد این فیلم همراه ما باشید. ...

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر جیرجیرک به نقل از فرادید - شین بلک نام پرزرق وبرقی در میان کارگردانان آثار کمدی و اکشن است. اگر از خود می پرسید مگر می شود کسی هم فیلم کمدی بسازد و هم جنایی و اکشن پاسخ اش بله است. جالب ترش اینجاست که شین بلک جداجدا به سراغ این ژانرهای سینمایی نمی رود، او دست به ترکیب ژانری می زند! فکر کنید یک فیلم کمدی اکشن یا یک کمدی نوآر تا چه اندازه می تواند جذاب و تودل برو باشد. شین بلک با ساخت دو فیلم کمدی بوس بوس بنگ بنگ (Kiss Kiss, Bang Bang) و مردان خوب (The Nice Guys) ثابت کرد که هم کمدی را می شناسد و هم جنایی را.

این دو فیلم عنصر دیگری همراه خود داشتند و آن زوج خلافکاری بود که شین بلک بوسیله شان مخاطب را تا سر حد یک کمدی خالص می خنداند. شین بلک استاد تلفیق ایده های متفاوت سینمایی است. آدم باهوشی که می داند چگونه چفت وبست های ژانری را شل کند و بجایشان ایده های خودش را جا بزند. حالا او بازی کثیف را ساخته است با همان ذهنیت عجیب خودش.

در ادامه داستان فیلم لو می رود

آمدن بازی کثیف در میان انبوه فیلم های نامحترم اکشن می تواند برای مخاطب شبیه یک غنیمت جذاب باشد. آنهم از کارگردانی که قبلا غوغا به پا کرده بود

وقتی اسم فرانچایز برای این مجموعه داستان ها بیرون آمد، آمازون لیست بلندبالایی از بازیگرانی تهیه کرد که بیایند و نقش پارکر را بازی کنند، درنهایت نیز نقش به مارک والبرگ رسید. کسی که شین بلک برای این کار تاییدش نکرد! بازی کثیف با یک مقدمه ی پرهیجان شروع می شود، جائی که هنوز وارد مرحله ی درام نشده ایم. آنجاست که پارکر را می بینیم. او به همراه تیم اش در حال دزدی از یک مسابقه ی اسب دوانی است. پارکر موفق به دزدیدن مقدار قابل توجهی پول نقد می شود، اما درست جائی که مخاطب فکر می کند، همه چیز در این نقشه ی ابتدایی دزدی نهفته است، شین بلک از آن به عنوان حادثه محرک استفاده می کند و پایه های درام اصلی اش را می چیند.

زِن به پارکر و گروه او خیانت می کند و پول ها را برای خودش برمی دارد. پارکر زخمی می شود، فرار می کند و بعدش برای پیدا کردن زِن به نیویورک می رود، جائی که طبق یک معامله ی قدیمی نباید به آن شهر نزدیک شود. پارکر دوباره در نیویورک گروه خودش را جمع می کند و شین بلک دست به خلق زوج محبوب خود در آثار کمدی اکشن اش می برد اما موفق نمی شود. فیلم مردان خوب را به یاد بیاورید که چگونه رایان گسلینگ به همراه راسل کرو آن شیمی جذاب را خلق کردند و مخاطب را سراسر با خود به خیابان های لس آنجلس کشاندند. اما شین بلک در این فیلم موفق نمی شود که آن فرمول جذاب اش را میان کیت استنفیلد و مارک والبرگ به اجرا درآورد.

شین بلک با انتخاب یک پارتنر بدون چالش برای شخصیت اصلی اش ترجیح می دهد که فیلم اش در درجه ی اول یک اکشن باشد و المان های ژانری این سینما را به المان های ژانری کمدی بچرباند

درواقع اصلا کیت استنفیلد در این فیلم و در میان این رابطه ی دو نفره گم است. بعد از تمام شدن فیلم ما او را به یاد نمی آوریم. اصلا نمی دانیم رابطه اش با پارکر چطور بوده و این دو نفر چه کمکی به یکدیگر می کردند. اما در عوض چای هانسن را به خوبی به یاد خواهیم آورد. ای کاش شین بلک با او زوج سازی مورد علاقه اش را انجام می داد. مخاطب بیش از هر شخصیت دیگری با هانسن می خندد و در پایان هم «استن» را به یاد می آورد. او همیشه روی قرص و نوشیدنی است، رفتارهای غیرمعقول انجام می دهد، روش خودش را دارد، پس می توانست تبدیل به زوج پرچالشی برای پارکر باهوش و منضبط شود.

تصور کنید که همزیستی این دو نفر تا چه اندازه می توانست مخاطب را بخنداند و برایش چالش ایجاد کنید. زوج سازی با دو آدمی که یکی شان جدی است و دیگری بخاطر نوشیدنی در مواقع لزوم خواب است. اما شین بلک با انتخاب یک پارتنر بدون چالش برای شخصیت اصلی اش ترجیح می دهد که فیلم اش در درجه ی اول یک اکشن باشد و المان های ژانری این سینما را به المان های ژانری کمدی بچرباند. فیلمساز با یک جابجایی می توانست ترکیب برنده ای از دو شخصیت اصلی اش بسازد، شبیه آنچه که جورج کلونی و برد پیت در فیلم گرگ ها بهش رسیده بودند.

نیویورک کریسمسی بازی کثیف با لحن گرم اش تبدیل به قالب خوبی برای اجرای یک نقشه ی سرقت پرزرق وبرق می شود

برخلاف شخصیت های ضعیف بازی کثیف، اکشن فیلم به شدت تماشایی است. شین بلک هر چقدر که در بخش فیلمنامه و کمدی کم کاری کرده اما اکشن هایش عنوان برترین اکشن های چند ساله ی اخیر را به دوش می کشند. فضاسازی های شهر نیویورک به شدت عالی هستند. نورپردازی های نوآری بازی کثیف در دل شب های نیویورک از یاد مخاطب نخواهند رفت. نیویورک کریسمسی بازی کثیف با لحن گرم اش تبدیل به قالب خوبی برای اجرای یک نقشه ی سرقت پرزرق وبرق می شود. در این شهر تنها ضدقهرمان ها هستند که جولان می دهند. خبری از پلیس نیست و اگر هم باشد قدرت چندانی در برابر افراد شبکه ی مافیایی ندارد.

بازی کثیف، اکشن به شدت محترمی است. به پای مردان خوب نمی رسد اما در برابر اکشن های سرکاری و بی سروته چند ساله ی اخیر سینما حرف های زیادی برای گفتن دارد. محال است با شروع فیلم خیال اینکه از سرجایتان بلند شوید، به سرتان بزند. شین بلک بازی کثیف اش را برای سرگرم کردن مخاطب ساخته که بدون شک نیز به هدف اش رسیده است. اما ای کاش کمدی فیلم شبیه آنچه که در دیگر کارهای بلک جریان دارد در این فیلم هم حضور خودنمایی می کرد.