سرویس سرگرمی - باستانشناسان در نزدیکی دریاچه جلیل، در محل بقایای یک کنیسه قرون وسطایی، گنجینهای شامل ۳۶۴ سکه طلا و نقره کشف کردهاند که قدمت آن به قرن پانزدهم میلادی بازمیگردد. این گنجینه در منطقه باستانی یاقوق و درون دو کوزه در زیر دیوار فروریختۀ کنیسه پیدا شده است. ...
به گزارش سرویس سرگرمی جیرجیرک به نقل از فرادید - فرادید| بیشتر سکه های کشف شده در این گنجینه در اصل متعلق به ونیز قرون وسطی و برخی از آن ها نیز مربوط به دوران سلطنت مملوکان مصر هستند که در آن زمان کنترل این منطقه از فلسطین را در دست داشتند. اینکه چرا این مقدار سکه در آنجا پنهان شده هنوز روشن نیست.
به گزارش فرادید؛ قدیمی ترین سکه های ونیزی کشف شده،به دوران حکومت «فرانچسکو داندولو» بین سال های ۱۳۲۹ تا ۱۳۳۹ تعلق دارند و جدیدترین آن ها به دوران «فرانچسکو فسکاری» (۱۴۲۳–۱۴۵۷) بازمی گردند. بر روی برخی از این سکه ها تصویر «سن مارک» (نویسنده انجیل مرقس) و جملاتی به زبان لاتین دیده می شود که مفهومی مذهبی دارند.
سکه های ونیزی در دوران قرون وسطی به ویژه در شرق مدیترانه به عنوان ارز رایج در تجارت استفاده می شدند و تا پایان قرن چهاردهم، این سکه ها تنها واحد طلای اروپایی بودند که در مصر و شام نیز پذیرفته می شدند.
بیشتر سکه های مملوکی موجود در این گنجینه نیز در زمان سلطنت «سلطان اشرف برسبای» (۱۴۲۲–۱۴۳۸) ضرب شده اند. همچنین در میان سکه های این گنجینه سکه هایی از سیسیل و حتی صربستان نیز دیده می شود.
نمونه ای از سکه های طلایی گنجینه که در ونیز ضرب شده است
تخمین زده می شود این گنجینه بین سال های ۱۴۳۸ تا ۱۴۵۷ در آن محل پنهان شده باشد. هنوز مشخص نیست چه کسی با چه انگیزه ای این سکه ها را در آنجا گذاشته است. ممکن است این پول ها برای بازسازی کنیسه در نظر گرفته شده باشند یا شاید یک تاجر آن ها را به دلیلی پنهان کرده و هرگز بازنگشته باشد. احتمال دیگری هم وجود دارد که این گنجینه توسط زائرانی که برای زیارت به منطقه آمده بودند در آنجا پنهان شده باشد.
استفاده از این کنیسه در میانه قرن پانزدهم متوقف شد و ساختمان آن به مرور زمان ویران شد. این گنجینه در تابستان ۲۰۱۸ کشف شده بود، اما به دلایل امنیتی اعلام عمومی آن به تأخیر افتاده بود.