سرویس سرگرمی - سرهنگ محمود پولادین در دوران تاریخ پرتلاطم ایران اوایل قرن بیستم و در مقعطی که امپراتوری قاجار در حال فروپاشی بود و بادهای تغییر از هر سو می‌وزید، ظهور کرد. او نه تنها یک افسر نظامی بود، بلکه نمادی از آرمان‌های آزادی‌خواهی، شجاعت در میدان جنگ، و در نهایت، قربانی توطئه‌های درباری و سوءظن‌های دیکتاتوری نوپا. ...

به گزارش سرویس سرگرمی جیرجیرک به نقل از فرادید - پولادین در سال ۱۲۶۴ شمسی (۱۸۸۵ میلادی) در نخجوان، منطقه ای که بخشی از قفقاز بود و تحت نفوذ روسیه تزاری قرار داشت، چشم به جهان گشود. پدرش، سرتیپ حسن خان کفری میرپنج، افسر قزاق خانه بود. نهادی که توسط روس ها برای حفاظت از منافع شان در ایران تأسیس شده بود. اما حسن خان مردی نبود که به زنجیر استبداد تن دهد؛ او به دلیل افکار آزادی خواهانه اش از قزاق خانه اخراج شد و همراه دو پسرش، منصور و محمود، که آن ها نیز از مدرسه قزاق خانه بیرون رانده شده بودند، به رشت پناه برد و به اردوی محمدولی خان تنکابنی، یکی از رهبران مشروطه خواهان، پیوست (عاقلی، ۱۳۸۰، ص ۳۸۴). این مهاجرت خانوادگی، نه تنها یک جابه جایی جغرافیایی، بلکه آغاز مسیری بود که محمود را به قلب انقلاب مشروطه کشاند.

منبع: عصر ایران