سرویس سرگرمی - در تهرانِ دهه‌ی ۱۳۴۰، خیلی از کارها با دست انجام می‌شد و خیلی از شغل‌ها خودشان به سراغ مردم می‌آمدند. ...

به گزارش سرویس سرگرمی جیرجیرک به نقل از برترین ها - برترین ها: در تهرانِ دهه ی ۱۳۴۰، خیلی از کارها با دست انجام می شد و خیلی از شغل ها خودشان به سراغ مردم می آمدند. چراغ چی ها غروب چراغ های کوچه را روشن می کردند. پاروکش ها بعد از برف، کوچه ها را تمیز می کردند. نفت فروش ها نفتِ چراغ و بخاری را به خانه ها می رساندند. پنبه زن ها پنبه ی لحاف و تشک را در حیاط خانه ها می زدند. کفاش، واکسی، چینی بندزن، دلاک، سقّا و رفوگر، هر کدام بخشی از زندگی روزمره بودند.

این ها شغل هایی بودند که به محله وابسته بودند و با تغییر شکل شهر، کم کم از بین رفتند. با لوله کشی آب، برق شهری، ماشین، کارخانه و خدمات متمرکز، این آدم ها دیگر جایی در شهر جدید نداشتند.

آن چه در عکس ها می بینیم، فقط یک شغل نیست؛ نشانه ی دوره ای است که تمام شده. دوره ای که کار، صدا، حضور و رابطه ی مستقیم با مردم داشت. این مجموعه، ثبت همان آدم هاست؛ پیش از آن که شهر، آن ها را حذف کند.