چگونه وحشت کودکان از صدای جنگنده را کم کنیم؟

چگونه وحشت کودکان از صدای جنگنده را کم کنیم؟

سرویس سلامت - نسیم یزدانی مشاور و روان‌شناس در مطلبی با ۴ اصل و ارائه یک بازی به والدین کمک می‌کند ترس از جنگنده را در خانه کنترل کنند. ...

به گزارش سرویس سلامت جیرجیرک به نقل از برترین ها - فارس: نسیم یزدانی مشاور و روان شناس در مطلبی با ۴ اصل و ارائه یک بازی به والدین کمک می کند ترس از جنگنده را در خانه کنترل کنند.

یزدانی می گوید: «صدای جنگنده از بیرون و صدای جنگ از کلمات و اخبار به گوش بچه ها می رسد و اگر به دادشان نرسیم قلب های کوچکشان تندتر از قبل می زند و چون واژه های کمتری برای توصیف حالشان دارند آسیب بیشتری می بینند.

این اصول که خدمتتان عرض می کنم در جهت برخورد متناسب و درست با فرزندتان برگرفته از پروتکل های کار میدانی در بحران های مشابه در Syria و Rwanda هست.»

۴ اصل و ۱ بازی

اصل اول:

_ هیچ توضیح سیاسی ای ندهید.

ذهن کودکان در این سن وارد مرحله تحلیل نشده، پس اگر فرزند کوچک در خانه دارید اخبار و تصاویر وحشتناک نبینید. اگر بیرون آشفته است اجازه بدهید تنها پناهگاه فرزندانتان یعنی خانه، آرام بماند و شما در گوشی و... اخبار ببینید.

اصل دوم:

_ کودکان از واژه های ترسناک در ذهن خیال پردازشان ناامنی های بزرگ می سازند. پس واژه های جنگ و شهدا و... را با واژه های جایگزین تغییر بدهید.

مثلاً به جای واژه جنگ بفرمایید (ناخوانده ها) اومدن؛ به جای شهدا بفرمایید (آسمانی ها)

اصل سوم:

این روزها ریتم زندگی باید با ساختار برقرار بشود.

وگرنه فرزندتان بی قرار می شود و کمتر با شما همکاری می کند! پس یک برنامه مشخص روزانه باهم داشته باشید مثل درست کردن یک کاردستی یا ۲۰ دقیقه ماشین بازی و....

اصل چهارم:

_ ترس ناشی از صداها را کنترل کنید.

این روزها صداها زیاد است. لحظه ای که فرزند به مادر پناه می آورد بهترین جملهٔ مادر به کودک این است: «الان صداها بلنده، ولی ما کنار همیم.»

کودک اگر مادر آرام تر باشد، ۵۰٪ تنظیم می شود.

و اما ترس باقی مانده با نقاشی صداها کاهش پیدا می کند! یعنی با فرزندتان بنشینید و از او بخواهید صداهایی که شنیده را با رنگ و شکل بکشد، این کار باعث می شود تخلیه اتفاق بیفتد.

اما یک نکتهٔ مهم:

با هم بازی تقلیدی (جنگ، قهرمان، نجات) انجام بدهید.

مثل اینکه یه سری آدم بد آمده اند با هم دعوا کنیم و قهرمان های ما آمده اند تا شکستش بدهند و آدم ها نجات پیدا کنند. در این شکل بازی، مادر نقش ها را ابتدا بازی می کند و فرزند تقلید می کند و داستان شبیه امروز ماست! ولی به بچه زیر ۶ سال گفته نمی شود که چه اتفاقی افتاده و فقط یک مدل بازی دارد رقم می خورد.