سرویس سبک زندگی - باورکردنی نیست، اما آخر همین هفته جشن نوروز است، یعنی فقط ۶ روز دیگر تا پایان سال ۱۴۰۴ مانده است. کسی به نوروز فکر می‌کند؟ اصلا اهمیتی دارد؟ بله، قطعا دارد. ...

به گزارش سرویس سبک زندگی جیرجیرک به نقل از برترین ها - برترین ها: باورکردنی نیست، اما آخر همین هفته جشن نوروز است، یعنی فقط ۶ روز دیگر تا پایان سال ۱۴۰۴ مانده است. کسی به نوروز فکر می کند؟ اصلا اهمیتی دارد؟ بله، قطعا دارد. این روزها و شب ها که ذهن اکثر ایران را پرسش "کِی جنگ تمام می شود؟" و "بعدش چه خواهد شد؟" تصرف کرده، شاید فکر کردن به نوروز سانتی مانتال باشد، اما واقعیت این است که اگر هر چه داریم از "ایران" است، "نوروز" هم چشم و چراغ ماست. 

فراموش نکرده و نمی کنیم که بسیاری از جانباختگان دی ماه سیاه امسال، پر از خواهش و تمنا برای آینده ایران بودند، تصور می کنیم که گرامیداشت "نوروز" را حتی از آن دنیا فریاد می زنند. سال ها بعد که قصه ۱۴۰۴ را می نویسند، حتما از نوروزش خواهند گفت، از این رجزخوانی های این روزها چیز زیادی نخواهد ماند، اما از نوروز هر سال و هر بار خواهند گفت. خیلی از خاطرات را این گونه شروع می کنند، نوروز آن سال که...

یعنی نقطه یادآوری "نوروز" است. اینجا و این روزها بس که شرایط ناگزیر است، بیشتر از همیشه نمی دانیم آیا اصلا آخر هفته کداممان هستیم؟ اما باز هم مومن به "ایران" مومن به مهم ترین روز تقویم، فکر می کنیم که زنده هایمان باید زنده نگه دارند هر چه که به ایران ربط دارد. در هفته های سیاست زده، صدای اصالت باید کوک تر از همیشه باشد. این سال پر فراز و نشیب هم هفته آخر شد و چه کسی ست که انکار کند که بخش عظیمی از ما به سال بعد خیلی امیدواریم. 

به نظر می رسد زیر حجم عظیمی از غم و اندوه و فقدان، امیدواری به شکل یک ابرقهرمان مقابلمان ایستاده، میخواهد در آغوشمان بگیرد، می خواهد بگوید عزیز من ۱۴۰۵ دیگر نوبت توست، تمام سال های عسرت و عزلت را به تقویم بسپار، یاد تمام رفتگان از جمله 186 دختر شهید مدرسه میناب را در قلبت نگه دار، اشک چشمانت را وضو کن به صورتت که روزگار در آستانه نو شدن است. نوروز قرار است شبیه ترین باشد به روز نو. امیدواری، روشنایی و لبخند، بخش بزرگی از ایران خواهد برخواست. شش روز به نوروز آن سال مانده، آن سال که این خط و این نشان، آن سال که ایران دوباره میشه ایران.