سرویس عکس - استودیو سانگات با دقت و توجه به طراحی این سکونت‌گاه پرداخته و پناهگاهی خلق کرده که آرامش و صمیمیت با طبیعت پیرامون را اولویت قرار داده است. ...

به گزارش سرویس عکس جیرجیرک به نقل از فرادید - فرادید| نزدیک شهر گاندیناگار هند، «خانه ی تعطیلات تپه های آلوآ» به نرمی در دل زمین جای گرفته و ریتم خودش را با نقشه زمین منطقه هماهنگ کرده است. «استودیو سانگات» با دقت و توجه به طراحی این سکونت گاه پرداخته و پناهگاهی خلق کرده که آرامش و صمیمیت با طبیعت پیرامون را در اولویت قرار داده است. 

به گزارش فرادید، این خانه که در یکی از خمیدگی های حاشیه رودخانه سابارماتی قرار گرفته، به ساکنان خود فرصت رهایی از شتاب زندگی شهری می دهد و مکانی برای هنرمندان، نویسندگان و فیلم سازانی است که به دنبال خلوت برای آفرینش هنری هستند. 

در قلب این خانه آجری و سفالی، یک حیاط مرکزی است که هم فضاهای داخلی را از هم جدا می کند و هم آن ها را به هم پیوند می دهد. این باغچه ی درونی افق را به درون کشیده و طبیعت را نه به عنوان منظره ای دور، بلکه به عنوان یک همراه همیشگی بازتعریف می کند. 

طراحی فضایی به گونه ای است که به تراسی پلکانی در فضای باز منتهی می شود و بستری برای شب های آرام زیر آسمان یا اجراهای غیررسمی فراهم میکند. طراحی استودیو سانگات، خانه را طوری جهت دهی کرده که با آغوش باز از طبیعت استقبال کند و مرز میان پناهگاه و چشم انداز را از میان بردارد. 

معماران استودیو سانگات در طراحی این خانه ی تعطیلات، مصالحی را انتخاب کرده اند که با محیط طبیعی پیرامونش سازگار باشد. آن ها از آجرهای فشرده ساخته شده از پسماند کوره های آجرپزی استفاده کرده اند تا بافت ملموسی به ساختمان ببخشند و پروژه را به گونه ای در دل زمین بنشانند. این رویکرد تأمل برانگیز، حس نگهبانی و مراقبت از طبیعت را به فضا القا می کند؛ طوری که دیوارها گویی با لایه های زمین سخن می گویند. نتیجه کار خانه ای شده که داستان مصالحش با چرخه های تجدیدپذیر طبیعت هماهنگ است. 

در امتداد محور طولی خانه، ایوان هایی عریض قرار دارند که بین فضای بسته و باز واسطه گری می کنند. این ایوان های سایه دار، لبه های خانه را نرم تر کرده و به فضاهای زیستی اجازه تنفس و تعامل آرام با خورشید، باد و باران را می دهند. 

وقتی درها باز باشند، خانه شبیه یک خیمه بزرگ ساکت و باز عمل می کند که نور و هوا آزادانه در آن جریان دارند. صبح به نرمی وارد فضا می شود و نور عصرگاهی از دل حیاط عبور میکند و ریتمی از روشنایی متغیر در طول روز پدید می آورد. 

پیوستگی مصالح، تجربه ی حسی خانه ی تعطیلات تپه های آلوآ را تعریف می کند. سفال تقریباً در تمام سطوح خانه حضور دارد؛ از دیوارهای بتنی رنگ دار گرفته تا کف های آجری سرخ رنگ و سنگ فرش های گرم شده با آفتاب. این زبان مشترک بافت و رنگ، به معماری حالتی آرام و هماهنگ داده و گرمایی ملموس و ماندگار ایجاد کرده است. 

در تپه های آلوآ، معماران خانه ای طراحی کرده اند که با حرکت روز هماهنگ است، در مرزهایش سخاوتمند است و با زبان زمین آشناست.

مترجم: زهرا ذوالقدر