سرویس فرهنگ و هنر - فیلم Thunderbolts با معرفی قوی‌ترین ابرقهرمان مارول و تشکیل گروهی از شخصیت‌های بازنده، به بهترین فیلم MCU از زمان Avengers Endgame تبدیل می‌شود. ...

به گزارش سرویس فرهنگ و هنر جیرجیرک به نقل از فرادید - وضعیت دنیای سینمایی مارول این روزها فاصله زیادی با دوران سه فاز اول آن دارد. زمانی شاهد کارهای خوبی مثل Deadpool and Wolverine هستیم و امیدوار می شویم و چند ماه بعد دوباره با فیلمی مثل Captain America: Brave New World نوبت ناامید شدن ما می شود. حالا نوبت به فیلم Thunderbolts رسیده است که متشکل از شخصیت های کمتر شناخته شده مارول است و سوالی که پیش می آید آیا ترکیب این شخصیت ها باعث می شود شاهد فیلم ابرقهرمانی خوبی باشیم؟ خب راستش قرار است با جناب باب حسابی غافلگیر شویم.

اتفاقات فیلم تاندربولتز با ماموریت یلنا بلووا آغاز می شود که در حال پاکسازی تمامی جرائم و کارهای پشت پرده والنتینا است که او اکنون در تلاش است خود را در دادگاه پاک و بی گناه جلوه کند. روند اولیه فیلم رسیدن شخصیت ها به مکان مرموزی است که در آنجا باید یکدیگر را به قتل برسانند و درواقع شاهد صحنه ای هستیم که شخصیت ها وارد بازی والنتینا شده اند، اما باب قرار است این موضوع را تغییر دهد. نکته اول سر راست بودن داستان است که ما قرار نیست پیچیدگی خاصی در داستان شاهد باشیم. باکی به دنبال رسوا کردن والنتینا است و در مقابل یلنا به همراه دیگر شخصیت ها به دنبال یافتن یک راه فرار از این زندگی است.

فیلم Thunderbolts در ابتدا بیشتر مثل دنباله فیلم بلک ویدو است

درواقع شروع قدرت های باب باعث ایجاد چنین زمینه ای در فیلم شده است، اما به طور مثال ما در مورد شخصیت گوست شاهد این موضوع نیستیم. درواقع داستان رد گاردین و یلنا به هم گره خورده است و خط داستانی آن ها مثل یک رابطه دختر پدری به بهترین شکل پیاده می شود یا جان واکر به خوبی به عنوان یک شخصیت طرد شده از جامعه و حتی همسرش به تصویر کشیده شه است، اما گوست تنها یک توضیح دارد و آن هم زندگی در آزمایشگاه است. صد البته نقش گوست در فیلم مهم است و حتی در صحنه های اکشن نقش مهمی ایفا می کند، اما از نظر شخصیت پردازی متاسفانه پرداخت مناسبی برخلاف دیگر اعضای گروه ندارد.

نکته قابل توجه این است که والنتینا قرار نیست ظاهری ترسناک یا دارای قدرت های فراطبیعی و فرابشری باشد، بلکه کارها و اعمال او هستند که باعث ایجاد ترس از او می شود. درواقع فیلم به جای اینکه شخصیت را با چیزهای مختلف خراب کند، تا پایان تلاش می کند تا او را همانطور که است نشان دهد و باعث می شود شاهد شخصیت خاکستری جذابی باشیم که نمی دانیم باید از او متنفر باشیم یا کارهای او را درک کنیم. نکته جالب زمانی است که او از کابوسی که باب به او می دهد ترسی ندارد و این نشان دهنده عمق این شخصیت است و شاید نسخه والر MCU باشد، اما چند پله روایت و شخصیت پردازی بهتری در اینجا دارد.

اما با شروع بخش دوم فیلم بالاخره داستان روی غلطک افتاده است. جایی که شاهد صحنه های تعقیب و گریز جذابی باکی با اعضای تاندربولتز هستیم و همچنین بالاخره باب شروع به استفاده از قدرت های خود می کند. یک نکته قابل توجه فیلم Thunderbolts درواقع وجود یک بالانس خوب بین صحنه های اکشن، کمدی و درام است و فیلم خیلی کم پیش می آید در بخش اکشن یا کمدی زیاده روی کند. درواقع شاید یک یا دو صحنه کمدی مثل بخش شستن دست آهنی باکی می توانست حذف شود، اما صحنه های کمدی فیلم کاملا در خدمت داستان هستند و باعث می شود تا شخصیت ها را در موقعیت های مختلف بهتر درک کنیم.

باب ستاره بی چون و چرای فیلم Thunderbolts است و لوئیس پولمن عملکرد درخشانی در ارائه سه نقش متفاوت دارد

واقعیت این است که این صحنه تا حدی بامزه است که چگونه سنتری با کسانی مبارزه می کند که حتی نمی توانند روی او خش بندازند. آن ها هم خیلی زود متوجه این قضیه می شوند و والنتینا تنها کسی است که فکر می کند می تواند سنتری را متوقف و حذف کند. از آنجایی که فیلم شخصیتی در حد و اندازه سنتری ندارد و سنتری در اینجا هنوز فاصله زیادی با یک قهرمان دارد، فیلم روی تاریک این شخصیت را به عنوان شخصیت شرور اصلی فیلم معرفی می کند. صد البته این موضوع می توانست غافلگیری بزرگ فیلم باشد، اما به لطف تریلرهای فیلم دیگر نیست.

درواقع یکی از مشکلات بزرگ من با این فیلم نمایش بسیاری از بهترین صحنه های فیلم در داخل تریلرها بوده است و متاسفانه بسیاری از صحنه های می توانستند غافلگیری جذابی باشند که به لطف اسپویل در تریلرها جذابیت آن ها کاسته شده است. با ورود ووید فیلم وارد روند کاملا متفاوتی می شود و اگرچه می توانست این صحنه ها کمی طولانی تر باشند، اما باعث می شوند تا اعضای گروه از بازندگانی تمام عیار به شخصیت هایی تبدیل شوند که شانسی برای تبدیل شدن به شخصی فراتر از یک بازنده پیدا کرده اند. اما ووید را چگونه می توان متوقف کرد؟

درنهایت فیلم به این نکته می رسد که باب هم مثل بقیه اعضای تاندربولتز یک بازنده است و به این گروه تعلق دارد و درکنار آن باعث رشد شخصیت های دیگر هم شده است؛ اگرچه به طور مثال باکی مستقلا در فیلم به روند گذشته بازگشته است. او سال ها به دنبال یافتن یک خانه و یک مکان امن برای خود بوده است و حالا شاید اعضای گروه خانواده جدید او باشند. این موضوع البته کمی کلیشه ای است، اما درنهایت رویه نسبتا متفاوتی در مقایسه با آثار اخیر مارول دارد. فیلمی که همچنان بخش کمدی را دارد، اما زیاده روی نمی کند و حتی صحنه های اکشن آن در حد معقول و مناسب هستند.

پایان بندی فیلم با معرفی گروه نیو اونجرز همراه است که یک نکته مهم دارد و آن هم کاری است که فیلم کاپیتان آمریکا ۴ در آن موفق نبود و فیلم Thunderbolts توانست به روشی بهتر یک گروه ابرقهرمانی را تشکیل دهد. مشخصا آن ها گروه متفاوتی هستند، اما مارول به طرز عجیبی نشان داد که باکی نسبت به سم ویلسون توانایی بیشتری به عنوان کاپیتان آمریکا دارد! درنهایت پس از چندین فیلم یک صحنه پس از پایان مناسب در MCU دیدیم که مبهم نیست و اتفاقا زمینه ساز آثار بعدی است. از این بخش ها عبور کنیم به بخش فنی می رسیم.

فیلم Thunderbolts درنهایت با ارائه یک توازن مناسب بین بخش های کمدی، اکشن و درام و روایت یک داستان سر راست و با وجود داشتن شخصیت های نه چندان سرشناس مارول به یک اثر مهم در MCU تبدیل می شود. اثری که با وجود چند اشکال داستان خود را روایت می کند بالاخره زمینه سازی مناسب برای فیلم Avengers: Doomsday ایجاد کرده است. فیلم با اینکه عجیب نیست بگویم که فیلم تاندربولتز بهترین فیلم دنیای سینمایی مارول از زمان اکران فیلم Avengers Endgame بوده است و این فیلم شاید امیدی واقعی به بازگشت مارول به سیستم گذشته خود باشد.

منبع: خبرآنلاین