سرویس سرگرمی - همین اتفاق در روایت جامعه علاقه‌مند به رپ فارسی به یکی از نمادهای جدایی این دو تبدیل شد. البته اختلافشان را نمی‌شود فقط به یک ترک محدود کرد؛ حاشیه‌ها و اختلاف‌های شخصی دیگری هم در این سال‌ها مطرح شده‌اند. اما چرا بدی به هر حال نقطه‌ای بود که برای بسیاری، قصه رفاقت قدیمی دیگر رنگ‌وبوی سابق را نداشت. ...

به گزارش سرویس سرگرمی جیرجیرک به نقل از برترین ها - برترین ها: موهای سروش سفید شده، رضا از ته دل خوشحال به نظر می رسد و حسین هم مثل همیشه در حاشیه قاب، بخشی از خاطرات قدیمی رپ فارسی را زنده می کند. این تصویر از لندن شاید در نگاه اول فقط دیدار چند رپر قدیمی باشد، اما برای آن هایی که سال ها با موسیقی این آدم ها زندگی کرده اند، ماجرا کمی فرق دارد. انگار یک دفعه دربِ انباری از خاطرات باز شده؛ روزهایی که هیچکس و پیشرو دو ضلع مهم از یک قصه مشترک بودند.

حالا در تهران یا بهتر بگوییم در سراسر ایران این ویدیو دست به دست می شود و احتمالا میلیون های ویو، لایک و کامنت را دریافت می کند. باز شدن داستان رفاقت عمیق دو رپر مشهور. حالا دوباره کنار هم دیده شده اند؛ دو نفری که زمانی برای هم آهنگ خواندند و بعد، علیه هم ترک منتشر کردند. دوستی شان آن قدر پررنگ بود که اختلافشان هم نمی توانست یک دعوای معمولی به نظر برسد. برای بخشی از مخاطبان رپ فارسی، این ماجرا شبیه قهر دو رفیق قدیمی بود؛ رفاقتی که یک روز با همکاری و هم مسیر شدن معنا پیدا کرده بود و روزی دیگر، به دیس و دیس بک رسیده بود.

روزهایی که هیچکس و پیشرو کنار هم بودند

برای درک بهتر اهمیت این دیدار، باید برگشت به روزهایی که رپ فارسی هنوز شکل امروزی اش را پیدا نکرده بود. هیچکس و پیشرو از چهره های مهم نسل یک بودند؛ آدم هایی که اسمشان با شکل گیری جریان زیرزمینی رپ ایران و همکاری های قدیمی، از جمله فعالیت های مرتبط با "صامت"، گره خورده است.  برای هوادارانی که آن دوران را به خاطر دارند، هیچکس و پیشرو یادآور دوره ای اند که رپ فارسی بیشتر یک جهان کوچک و پرهیجان بود؛ جهانی با رفاقت های نزدیک و اختلاف های بزرگ! 

ماجرای «چرا بدی»؛ وقتی پای رفاقت وسط آمد

اما قصه از جایی پیچیده شد که اختلاف های قدیمی به موسیقی رسیدند. یکی از نقاط مهم این ماجرا، همکاری هیچکس با زدبازی در قطعه «چرا بدی» بود؛ ترکی که در فضای اختلاف پیشرو و زدبازی منتشر شد و به عنوان دیسی علیه پیشرو شناخته می شد. برای مخاطبانی که از نزدیکی گذشته هیچکس و پیشرو خبر داشتند، حضور هیچکس در چنین قطعه ای فراتر از یک همکاری ساده نبود. سؤال طبیعی این بود: چطور ممکن است کسی که روزی این قدر به پیشرو نزدیک بوده، در آهنگی حضور داشته باشد که او را هدف می گیرد؟

همین اتفاق در روایت جامعه علاقه مند به رپ فارسی به یکی از نمادهای جدایی این دو تبدیل شد. البته اختلافشان را نمی شود فقط به یک ترک محدود کرد؛ حاشیه ها و اختلاف های شخصی دیگری هم در این سال ها مطرح شده اند. اما «چرا بدی» به هر حال نقطه ای بود که برای بسیاری، قصه رفاقت قدیمی دیگر رنگ وبوی سابق را نداشت.

«اون مثل داداشم بود»؛ اسم یک آهنگ یا خلاصه یک رابطه؟

بعدتر، هیچکس با انتشار «اون مثل داداشم بود» مستقیماً به رابطه قدیمی اش با پیشرو پرداخت. عنوان ترک خودش یک دنیا حرف داشت؛ انگار تمام آنچه از یک رفاقت قدیمی باقی مانده، در همین جمله خلاصه شده بود. پیشرو هم با «لوبیای سحرآمیز» پاسخ داد و اختلافی که می توانست پشت درهای بسته باقی بماند، بیش از پیش آشکار شد.

از ترکیه تا لندن؛ یک قاب برای زنده شدن خاطرات

سال ها گذشت تا خبر دیدار دوباره این دو در ترکیه، پس از دوره ای طولانی از دوری و اختلاف، دوباره توجه هواداران را جلب کند. حالا قاب تازه لندن بار دیگر همان حس را زنده کرده است؛ با این تفاوت که زمان را می شود در چهره ها دید. موهای سفید هیچکس، چهره پخته تر پیشرو و لبخندی که در این دیدار بر صورت او دیده می شود، برای مخاطب قدیمی معنایی فراتر از ظاهر دارند. حسین تهی هم در قاب حاضر است؛ همان چهره آشنایی که حضورش، تصویر را بیشتر به دیداری از نسل قدیمی رپ فارسی شبیه می کند.

البته از یک ویدیو نمی شود فهمید رابطه این دو دقیقاً در چه مرحله ای است یا پشت این دیدار چه گذشته. گاهی دیدن دو نفری که سال ها داستان رفاقت و قهرشان را دنبال کرده ایم، خودش کافی است تا ذهنمان برگردد به آثاری که با آن ها خاطره داریم؛ به دوره ای که رپ فارسی برایمان تازه بود و هر ترک، هر دیس و هر همکاری، یک اتفاق هیجان انگیز به حساب می آمد.

دیدار لندن یادآوری می کند که آدم ها عوض می شوند، سال ها می گذرند و حتی رفاقت های مشهور هم ممکن است مسیرهای پرفراز و نشیبی را طی کنند؛ با این حال، بعضی ترک ها و بعضی خاطره ها هنوز همان جا می مانند. شاید راز واکنش ها به این ویدیو هم همین باشد؛ مردم فقط از دیدن هیچکس و پیشرو کنار هم خوشحال نشده اند؛ برای چند لحظه، دوباره به روزهایی برگشته اند که این دو نفر بخشی از نوجوانی و جوانی شان بودند.