سرویس فناوری - موشکهای عمودپرتاب ایران، نسل جدید از موشک هستند که رهگیری و انهدام آنهای سامانههای دفاعی دشمن را با چالشهای زیادی رو به رو میکند. ...
به گزارش سرویس فناوری جیرجیرک به نقل از فرادید - فرادید| موشک های عمود پرتاب ایران با توانایی شلیک از سکوهای متحرک، مانند قایق های تندرو، قدرت مانور نیروی دریایی ایران را افزایش داده اند.
برخلاف موشک های بالستیک سنگین، VLS ایران با هزینه تولید پایین تر و انعطاف پذیری بیشتر، تهدیدی جدید برای سامانه های دفاعی پیشرفته ایجاد کرده است. توسعه این فناوری، به ویژه در شناورهایی مانند ناو کردستان، نشان دهنده پیشرفت ایران در حوزه تسلیحات دریایی است که می تواند بازدارندگی منطقه ای را تقویت کند.
ویژگی های موشک های عمود پرتاب ایران در حمله به اسرائیل
موشک های عمود پرتاب (VLS) ایران، به دلیل فناوری پیشرفته و طراحی منحصربه فرد، نقش مهمی در نفوذ به سامانه های پدافندی اسرائیل ایفا کردند. این موشک ها، با پرواز در ارتفاعات پایین و ویژگی های رادارگریزی، از گنبد آهنین و دیگر سامانه های دفاعی مانند دیویدز اسلینگ عبور کردند. در این حمله، ایران با استراتژی ترکیبی شامل موشک های کروز، بالستیک و پهپادها، سامانه های دفاعی اسرائیل را اشباع کرد و موشک های عمود پرتاب با اصابت به اهدافی مانند پایگاه نواتیم، خسارات قابل توجهی به بار آوردند.
ویژگی های کلیدی موشک های عمود پرتاب ایران
موشک های عمود پرتاب ایران، مانند سامانه نواب و زوبین، برای پرتاب از سلول های عمودی (VLS) طراحی شده اند که امکان شلیک سریع و بدون نیاز به چرخش پرتابگر را فراهم می کند. این موشک ها با برد کوتاه تا متوسط (۵۰ تا ۱۵۰ کیلومتر برای نواب و احتمالاً بیشتر برای نسخه های پیشرفته تر) و سرعت زیرصوت (حدود ۸۰۰ تا ۱,۲۰۰ کیلومتر بر ساعت)، از موتورهای توربوفن یا جت بهره می برند.
سیستم هدایت پیشرفته، شامل رادار فعال، فروسرخ یا GPS، دقت بالایی به آن ها می دهد. طراحی رادارگریز و پرواز در ارتفاعات بسیار پایین (چند متر از سطح زمین یا دریا) باعث کاهش سطح مقطع راداری و دشواری ردیابی توسط سامانه هایی مانند گنبد آهنین می شود. برخی منابع ادعا کردند این موشک ها پس از پرتاب عمودی در آسمان «ناپدید» می شوند، که احتمالاً به فناوری پنهان کاری و مسیر پروازی غیرمستقیم اشاره دارد.
